layout-wrota-lipiec2014-tlo-turyst

turystyka.

layout-wrota-lipiec2014-przestrzen

mowiaca przegladarka    slabowidzacy   epuap

 

wrotapodkarpackie.pl

layout-wrota-lipiec2014-tlo-wrota-glowna

layout-wrota-lipiec2014-tlo-przedmiot-puste

Szlak "Śladami Aleksandra Fredry"

fredroPodkarpackie w południowo-wschodniej części Polski i Obwód Lwowski na Ukrainie to regiony leżące niegdyś w obrębie jednego kraju, obecnie zaś przedzielone granicą państwową. A jednak nadal łączy je wiele. To krainy o przebogatej historii, w których krzyżowały się zwyczaje, religie, kultury i zwykłe ludzkie losy. Tu możemy podziwiać wspaniałe bieszczadzkie krajobrazy, tu zachowały się materialne pamiątki przeszłości: dworki, cerkwie, kościoły, jak też zamki i pałace. Tu wreszcie, wśród różnorodnych propozycji uprawiania turystyki, możemy odnaleźć ciekawe szlaki tematyczne, oparte o atrakcje historyczne, kulturowe i przyrodnicze. Takim właśnie jest niemal 450-kilometrowa trasa związana z życiem i twórczością hrabiego Aleksandra Fredry – komediopisarza, bajkopisarza, pamiętnikarza i poety (o którym krytycy literaccy pisali, że posiada dowcip, wesołość i łatwość rymowania, umie zabawić i rozśmieszyć widzów), uczestnika wojen napoleońskich, wielkiego patrioty i społecznika.

Transgraniczny szlak turystyczny, wiodący przez miejsca związane z rodziną Fredrów, prowadzi z ruin zamku Kamieniec, przez Korczynę, Krościenko Wyżne, Hoczew, Cisną, Lesko, przejście graniczne Krościenko-Smolnica, Sambor, Rudki, Beńkową Wisznię, Jatwięgi, Lubień Wielki, Lwów, Przyłbice, przejście graniczne Szeginie-Medyka, Przemyśl, Surochów k. Jarosławia, Nienadową i z powrotem do zamku Kamieniec.

Więcej informacji na stronie www.beskidniski.org.pl

 

Szlak Rodowy Gniazd Lubomirskich

lubomirscyZapraszamy do przemierzenia arystokratycznego szlaku, wytyczonego na terenach południowo-wschodniej Polski i północnej Słowacji, łączącego kilka gniazd rodowych magnackiej rodziny Lubomirskich. Przedstawiciele tego wielce zasłużonego dla Polski rodu posiadali majętności obejmujące znaczne obszary kraju, dziś po części znajdujące się na terytorium Słowacji i Ukrainy. Przez cztery wieki aktywnej obecności w dziejach Rzeczpospolitej Lubomirscy pozostawili swój trwały ślad w jej historii. Piastując najwyższe godności wpływali na losy ojczyzny, wykazywali się patriotyzmem i męstwem, biorąc udział w wielu wojennych kampaniach, zarządzając majątkami własnymi i królewskimi, wpływali na rozwój gospodarczy kraju, byli mecenasami nauki i sztuki, fundowali szkoły i instytucje naukowe, wznosili wspaniałe rezydencje i świątynie, zakładali parki i ogrody, wspierali artystów i gromadzili ich dzieła. Ród Lubomirskich dał Polsce polityków, wodzów, żołnierzy, mecenasów, filantropów, literatów, naukowców i artystów. Ich siedziby stanowiły centra krzewiące wiedzę ekonomiczną, gospodarczą i kulturalną.

Turystyczny szlak gniazd rodowych Lubomirskich wiedzie przez najciekawsze miejscowości związane z magnackim rodem na terenach województwa podkarpackiego w Polsce i okręgu preszowskiego na Słowacji. Element łączący stanowią obiekty historyczne wzniesione w okresie od XVI do XIX wieku. Znamienny jest fakt, że wiele z nich zachowało się do dziś w doskonałym stanie lub zostało do takiego stanu doprowadzone dzięki pracom restauratorskim. Obecnie mieszczą się w nich muzea, placówki kulturalne, obiekty noclegowe, siedziby urzędów i władz lokalnych.

Celem prezentowanego szlaku gniazd rodowych jest promowanie skarbów kultury narodowej, zachęcanie do odwiedzania ciekawych zakątków naszego kraju i szeroko rozumiana edukacja historyczna. Poszczególne linie i gałęzie rozrastającej się rodziny obierały za siedziby różne miejscowości; i tak jedna z nich osiadła w Łańcucie, inna w Przeworsku, a kolejna w Rzeszowie, by z czasem przenieść się do Rozwadowa i Charzewic (dziś dzielnic Stalowej Woli). Za sprawą posiadanego starostwa przez dziesiątki lat rezydowali w Starej Lubowli.

Szlak turystyczny gniazd rodowych Lubomirskich ma swój początek w Stalowej Woli, a kończy się w Podolińcu na Słowacji (całkowita długość wynosi 488 km). Spośród 18 wyeksponowanych miejscowości, dziewięć zaliczonych zostało do gniazd rodowych, a pozostałe określono jako ważniejsze miejscowości położone na szlaku, godne zainteresowania ze względu na związki z Lubomirskimi (choć nie zachowały się tam znaczące ślady ich działalności) lub inne walory historyczne i krajoznawcze.

Dodatkową atrakcją jest fakt, że szlak poprowadzono przez zróżnicowane krajobrazowo krainy geograficzne i przyrodnicze. Na odcinku Stalowa Wola – Rzeszów wiedzie prawie płaskimi terenami Kotliny Sandomierskiej – położoną w widłach Wisły i Sanu równiną, której wysokości bezwzględne zawierają się w granicach 143–266 m. Wbrew pozorom, nie jest to teren całkowicie monotonny i jednorodny. Część północną i południową zajmują szerokie podmokłe równiny, a obszar środkowy urozmaicają wzniesienia wydmowe. Następnie od Boguchwały przez Rzeszów, Łańcut, Przeworsk i dalej do Przemyśla, szlak biegnie u podnóża Karpat. Odcinek od Przemyśla do Sanoka prowadzi przez piękne krajobrazowo Pogórze Przemysko-Dynowskie oraz Góry Słonne, gdzie mija najwyższy punkt na trasie – 620 m n.p.m. Teren ten zaliczany jest do Pogórza Karpackiego. Jest to obszar urozmaicony licznymi pasmami wzgórz, których wysokości wahają się od 300 do 600 m. Atrakcją regionu są doliny rzeczne Wisłoka, Wisłoki i Sanu. Dalej, z Sanoka do Miejsca Piastowego, szlak wiedzie urozmaiconą krainą, nazywaną Dołami Jasielsko-Sanockimi. Z Miejsca Piastowego przez Duklę, wzniesieniami Beskidu Niskiego prowadzi do Przełęczy Dukielskiej i w tym miejscu przecina granicę polsko-słowacką (Barwinek – Wyżny Komarnik). Beskid Niski, który położony jest po polskiej i słowackiej stronie Karpat, charakteryzują pokryte lasami łagodne wzgórza z długimi grzbietami i kopulastymi szczytami o wysokości 600–900 m. Następnie, na Słowacji szlak przechodzi południowym podnóżem Karpat; najpierw zachodnią częścią Wyżyny Ondawskiej (Świdnik – Bardejów), dalej Pogórzem Cerchowskim i kończy się na Spiszu (Stara Lubowla i ostatni punkt trasy – Podoliniec). Do najważniejszych obiektów szlaku należą te zlokalizowane w gniazdach rodowych Lubomirskich. Są to:

1. Rozwadów i Charzewice – zabudowania podworskie (w Charzewicach),gmach zwany zamkiem (w Rozwadowie), kościół i klasztor o.o. Kapucynów.

2. Baranów Sandomierski – zespół parkowo-zamkowy, kościół parafialny św. Jana Chrzciciela z przeł. XVI i XVII w.

3. Boguchwała – pałac z 1728 r. , kościół parafialny z 1729 r.

4. Rzeszów – zamek, pałac letni (1712), dawne kolegium i klasztor pijarów, zespół klasztorny bernardynów, kościół farny św. Stanisława i św. Wojciecha.5. Łańcut – zespół zamkowy z 33 ha parkiem (XVI w.), Zameczek Romantyczny (1805), zespół klasztorny dominikanów z przeł. XV i XVI w., neogotycki kościół farny św. Stanisława z 1488 r.

6. Przeworsk – zespół pałacowo-parkowy z przeł. XVIII i XIX w., klasztor bernardynów (1461), klasztor sióstr miłosierdzia z XVIII w.

7. Przemyśl – zespół pałacowo-parkowy z XIX w., klasztor dominikanek (1595), kościół franciszkanów św. Marii Magdaleny (1778), budynek kolegium jezuickiego św. Jana Chrzciciela (1635).

Informacje szczegółowe: www.szlak-lubomirskich.stalowawola.pl

 

Szlak Papieski

papieskiSzlak Papieski w Beskidzie Niskim został wytyczony przez Lokalną Organizację Turystyczną „Beskid Niski" w Krośnie we współpracy z Fundacją Szlaki Papieskie, w oparciu o dokumenty i relacje uczestników pionierskich wypraw ks. Karola Wojtyły w latach 50-tych XX w. Uroczystego otwarcia i poświęcenia szlaku w dniu 13 maja 2006 r. dokonał ks. biskup Kazimierz Górny. Wytyczenie i oznakowanie tego szlaku oraz jego popularyzacja choć

w części dają autorom poczucie spełnienia woli Ojca Świętego Jana Pawła II, który życzył sobie aby upamiętnić wszystkie trasy, które przemierzył „...żebym tak był wrośnięty w polską ziemię...". Przykazał nam ponadto „...Pilnujcie mi tych szlaków..."

Szlak przebiega przez południowe tereny powiatów: jasielskiego, krośnieńskiego i sanockiego, od Magury Wątkowskiej do Komańczy. Trasa Szlaku Papieskiego prowadzi wzdłuż czerwonego Głównego Szlaku Beskidzkiego i oznakowana jest za pomocą tabliczek wskazujących kierunek oraz miejscowości na trasie dawnych wędrówek ks. Karola Wojtyły.

Plansze i tablice z siecią szlaku, usytuowane w miejscowościach tradycyjnie odwiedzanych przez turystów i pielgrzymów, przedstawiają również odcinki dotychczas w terenie nie oznakowane, będące swoistym wyzwaniem dla doświadczonych i wytrwałych piechurów. Na tablicach zaznaczono także miejsca związane z późniejszymi pobytami ks. Kardynała Karola Wojtyły w Beskidzie Niskim i z pielgrzymką Papieską w roku 1997.

http://www.beskidniski.org.pl/szlaki/papieski/papieski.htm

Szlak Ikon doliny Sanu

szlak ikon sanSzlak biegnie Doliną Sanu, został oznakowany na niebiesko i prowadzi z Sanoka do Ulucza do jednej z najstarszych drewnianych cerkwi w Polsce. Łączna długość szlaku wynosi 70 km.

Przebieg trasy:

Sanok - Muzeum Ikon (0 km)

W Muzeum Historycznym znajduje się wyjątkowo bogata ekspozycja ikon.
Inną atrakcją muzeum jest także kolekcja dzieł Zdzisława Beksińskiego.

Sanok - Katedra (0,1 km)

Prawosławna cerkiew katedralna pw. Trójcy św, zbudowana w 1784 r., murowana, pierwotnie greckokatolicka

Sanok- Skansen (1,2 km)

Pre­zen­to­wa­na jest tu kul­tu­ra pol­sko­-u­kra­iń­skie­go po­gra­ni­cza grup et­no­gra­ficz­nych Boj­ków, Łem­ków, Po­gó­rzan i Do­li­nian. Od­twa­rza­jąc ty­po­we ukła­dy za­bu­do­wy wsi i za­go­spo­da­ro­wa­nia za­gród na te­re­nie Mu­zeum zgro­ma­dzo­no po­nad 100 obiek­tów bu­dow­nic­twa drew­nia­ne­go z okre­su od XVII do XX wie­ku w tym bu­dyn­ki miesz­kal­ne, miesz­kal­no­-go­spo­dar­cze i go­spo­dar­cze, obiek­ty sa­kral­ne (XVII­-wiecz­ny ko­ściół, dwie XVIII­-wiecz­ne cer­kwie boj­kow­skie, jed­na oka­za­ła cer­kiew łem­kow­ska z sa­me­go po­cząt­ku XIX w i kil­ka ma­low­ni­czych ka­pli­czek), bu­dyn­ki uży­tecz­no­ści pu­blicz­nej (sz­ko­ła wiej­ska, za­jazd) oraz obiek­ty prze­my­sło­we (m­łyn wod­ny, wia­tra­ki, kuź­nie). Obiek­ty po­sia­da­ją w peł­ni urzą­dzo­ne i udo­stęp­nio­ne do zwie­dza­nia wnę­trza (m.in. warsz­ta­ty rze­mieśl­ni­cze: tkac­kie, garn­ca­rza, ko­ło­dzie­ja, wy­twór­cy drew­nia­nych ły­żek, ko­szy wi­kli­no­wych itp.). Urządzono tu również wspaniałą stałą ekspozycję malarstwa ikonowego pt. Ikona karpacka, na której zaprezentowano ponad 220 ikon (od XV do XX w.).

Międzybrodzie (4 km)

Dawna, murowana cerkiew greckokatolicka pw. Trójcy Świętej z 1899-1900r. Obecnie kościół rzymsko-katolicki.

Trepcza (9 km)

Dawna cerkiew filialna, greckokatolicka pw. Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny, od 1946 kościół rzymskokatolicki.

Mrzygłód (15 km)

Dawna murowana cerkwi pw. Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny z 1901 r. Po wojnie obiekt przerobiono na magazyn.

Hłomcza (17 km)

Drewniana cerkiew grecko-katolicka pw. Soboru NMP z 1859 r.

Dobra Szlachecka (19 km)

Dawna cerkiew parafialna greckokatolicka pw. św. Mikołaja z 1879 r.

Ulucz (25 km)

Dawna cerkiew pw. Wniebowstąpienia Pańskiego z I poł. XVI w. (część badaczy uważa, że została zbudowana w poł. XVII w.), jeden z najstarszych zabytków drewnianej architektury cerkiewnej w Polsce. Wzniesiona przy użyciu siekier i toporów z bali modrzewiowych i jodłowych.

Witryłów (28 km)

Cerkiew drewniana filialna greckokatolicka św. Michała Archanioła z 1813 r. Obecnie mieści się w niej kościół rzymskokatolicki.

Łodzina (35 km)

Cerkiew

Hłomcza (38 km)

Drewniana cerkiew greckokatolicka pw. Soboru NMP z 1859r. Wewnątrz barokowy ikonostas.

Tyrawa Solna (43 km)

Drewniana cerkiew pw. Jana Chrzciciela z 1837 r. Obecnie kościół rzymskokatolicki. W środku barokowo-klasycystyczne wyposażenie oraz kompletny ikonostas.

Siemuszowa (47 km)

Drewniana filialna cerkiew greckokatolicka pw. Przemienienia Pańskiego z 1841 r. Wewnątrz znajduje się ikonostas z 2 poł. XIX w.

Tyrawa Wołoska (52 km)

Barokowy kościół konsekrowany w 1745r.

Hołuczków (54 km)

Dawna cerkiew gr.-kat. p.w. św. Paraskiewy, od 1946 kościół fil. Rzymskokatolicki.

Wujskie (60 km)

Kościół parafialny p.w. św. Kosmy i Damiana z 1804 r.

Olchowce (69km)

Dawna cerkiew parafialna Wniebowstąpienia Pańskiego z 1844r. Obecnie kościół rzymsko-katolicki.

Sanok (70 km)

 

 

Szlak Ikon doliny Osławy

szlak ikon oslawa

Szlak ikon doliny Osławy jest dostępny dla zmotoryzowanych i ceniących sobie piesze wędrówki turystów. Wiedzie on przez kilkanaście miejscowości, w których zachowały się nieliczne i bardzo cenne zabytki architektury sakralnej.

Przebieg trasy:

Lesko (0 km)

Zamek Kmitów, synagoga z XVII w. z galerią prac bieszczadzkich artystów, kirkut

Zagórz (10 km)

Cerkiew parafialna obrządku greckokatolickiego pod wezwaniem Św. Michała (obecnie prawosławna) z 1836 r.,
Ruiny klasztoru Karmelitów Bosych

Morochów (20 km)

Cerkiew prawosławna z 1836 r. z ikonostasem

Mokre (22 km)

Murowana cerkiew grecko-katolicka z ikonostasem z 1900 r.

Szczawne (32 km)

Cerkiew prawosławna z 1888 r. z ikonostasem i ciekawą polichromią wnętrza

Rzepedź (37 km)

Filialna cerkiew greckokatolicka z 1824 r. z ikonostasem i polichromią wnętrza,

Komańcza (43 km)

Cerkiew prawosławna (styl łemkowski) wzniesiono w latach 2008 - 2010 w miejscu wcześniejszej z 1802 r. , spalonej 13 września 2006 r.;
Klasztor Sióstr Nazaretanek miejsce internowania w latach 1955 – 1956 ks. Prymasa Stefana Wyszyńskiego;
Prywatna kolekcja strojów łemkowskich p. Darii Boiwki.

Radoszyce (47 km)

Dawna drewniana cerkiew greckokatolicka z 1868 r.,

Smolnik (56 km)

Murowana cerkiew greckokatolicka z 1803 r. z ikonostasem i polichromią wnętrza,

Majdan (63 km)

Stacja bieszczadzkiej kolejki wąskotorowej i izba muzealna

Cisna (65 km)

Galerie bieszczadzkich artystów,

Kołonice (72 km)

Rezerwat „Cisy na Górze Jawor"

Baligród (86 km)

Cerkiew greckokatolicka z 1829 r.,
Ekomuzeum „W ogniu bieszczadzkiej kuźni"

Hoczew (99 km)

Prywatna galeria Zdzisława Pękalskiego,

Lesko (106 km)

Rzeszów

 

 

Szlak Naftowy

naftowyTransgraniczny szlak łączy ze sobą miejsca związane z narodzinami i historią przemysłu naftowego. Jego główną oś: Jasło – Krosno – Sanok – Lesko – Ustrzyki Dolne – Sambor -Borysław –Drohobycz – Lwów wzbogacają pętle dla turystyki pieszej i rowerowej. W II poł. XIX w. ówczesna austrowęgierska prowincja Galicja przeżywała „gorączkę naftową". Ślady fortun przedsiębiorców oraz pierwsze urządzenia wydobywcze i przetwórcze oleju skalnego znajdują się na trasie szlaku, podobnie jak miejsca związane z działalnością Ignacego Łukasiewicza - wynalazcy lampy naftowej, która zapłonęła w lwowskim szpitalu w 1853 r. On to w 1854 r. w Bóbrce koło Krosna założył pierwszą na świecie kopalnię ropy naftowej, a także destylarnie i rafinerie w Ulaszowicach, Chorkówce i Polance. Szyby naftowe zaczęły też wyrastać w okolicach Sanoka, Leska i Ustrzyk Dolnych.

Najważniejszym ośrodkiem „Galicyjskiego Teksasu" stało się zagłębie borysławsko-drohobyckie, które znacząco wpłynęło na rozwój regionu. Szlak wiedzie zarówno przez skanseny i muzea, w których zlokalizowano i urządzono ekspozycje poświęcone historii przemysłu naftowego, jak i miejsca, gdzie w czynnych jeszcze kopalniach napotyka się ocalałe, stare urządzenia naftowe. Wyczerpywanie się pokładów, modernizacja procesów wydobywczych oraz reorganizacja struktur górnictwa nafty i gazu w nieodległej przyszłości mogą sprawić, że jedynie trasa Szlaku Naftowego i jego oznakowanie stanowić będą widomy ślad narodzin przemysłu naftowego na tym terenie. Kolorytu zabytkowym obiektom naftowym przydają uroczy krajobraz, determinowany zasobami unikalnej przyrody na całej trasie szlaku, a także wspaniałe zabytki świeckie i sakralne przenikających się kultur, świadczące o bogactwie dziedzictwa kulturowego i złożonej historii tych ziem.

http://www.beskidniski.org.pl/szlaki/naftowy/szlak_naftowy.htm



Kalendarz wydarzeń

Listopad 2018
P W Ś C Pt S N
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2